نظم : میں اس ویلے دا بندہ ہاں

میں اس ویلے دا بندہ ہاں
جداں کئیں نوں کنڈا لگے ہا
ساری وسوں پِیڑ جنڑئیندی ہائی
اس دور دے نِکیاں بالاں دا
ہک روجھا گڈیاں گڈے ہَن
رَل مِل کے داج جڑیندے ہَن
مڑ آہر چہ کرناں شادی دا
پَٹاں تے ڈھول وگاونڑیں چا
ہتھ میہندیاں نال سجاونڑیں چا
میں اس ویلے دا بندہ ہاں

سِروں ننگیاں دھپ شپ ناں لگنڑیں
ڈر خوف ذری وی شام دا ناہی
ماں پچھنڑاں نال دے ویہڑے چوں
میرے بالاں نوں کئیں ویکھیا اے
بَھڑ پونڑا آٹا گنھدی نوں
لگی سانڑنک چھوڑ کے بھجدی ہا
سِک موۓ آں ٹھڈِھیاں چھانواں توں
ناہ ہوندا جِگرا مانواں توں
میں اس ویلے دا بندہ ہاں

سوہنڑیں ویکھے دور پڑھائیاں دے
ساڈا ٹاہلی ہیٹھ سکول آہی
اساں کڈھ کے بورا بستے چوں
ہک ارلی تھاہر تے سٹنڑاں چہ
ہک کَیدا ہوندائ پہلی دا
دوا بلبل دی تصویر آلا
ہک تختی نال سلیٹ آہی
ہک گاچی ہوونریں مٹی دی
میں اس ویلے دا بندہ ہاں

اوہ قلم دوات دا ویلا ہا
اوہ ویلا بہوں البیلا ہا
اوقات مطابق چور ہاسے
ہک بۓ دا بوڑا لا لینڑاں
مڑ دسنڑاں ونج استاداں نوں
ڈر کوئ ناں لگنڑاں چگلی دا
ٹھٹھ گاہل ہا گوہڑیاں سنگتاں دی
لَڑ چیچی نال پَوِیندا ہا
میں اس ویلے دا بندہ ہاں

میں ساریاں کھیڈاں کھیڈیاں ہِن
ہاں واقف گِیٹی ڈنڈے دا
میں باندر کِلّا جانڑدا ہاں
میں چھوت چھپتَنڑ کھیڈی ہے
اداں کؤڈی تے پِڑ کؤڈی ہا
اداں چرچا ہوندائ کشتی دا
اداں چاہ ہَن وِینڑیں پَھدھنڑ دے
اداں گبھرو پِنجری چئیندے ہَن
میں اس ویلے دا بندہ ہاں

میں جوگاں واہئیَن ہلاں تے
میں گاہ پھلیاں تے گاہیا ہے
ہائ چونڑ سواد سواگے دا
کئ واری کنڑکاں کیرِیاں ہِن
ہتھ نال وساکھ وی کیتا ہے
میں گڈے ڈھوۓ کھلواڑے تے
سارے پِڑ تے مانجا وگدا ہا
میں ڈِٹھاۓ ڈھیری باہندی نوں
میں اس ویلے دا بندہ ہاں

بہوں ستھری دیرے داری ہا
ہک قوم دے وچ سردار ہوندائ
اوہدے مونھ چوں جیہڑی نِکلے ہا
اس گل تے پَاہرا دِپدا ہا
اداں رشتہ قوم گِنڑیندا ناہ
اداں لَاہم دی لاج وِکھیندی ہا
اداں آپ توں وڈیاں بندیاں دا
پیو جِتنڑاں قَدَر کریندا ہا
میں اس ویلے دا بندہ ہاں

اداں کھلے ہَر دے ویہڑے ہَن
کئیں گَھر دی چار دیواری ناہ
اداں تِھیں دیاں دِھیاں بھینڑاں اچ
کوئ فَرق کسے نوں ناہ دِسدا
وڈی ساہجھ ہا پگڑی وٹی دی
دوئ ساہجھ ہا وکھری گھوڑیاں دی
بھانویں خون دا رِشتہ ناہ ہوندا
بندے پیو دادے نوں ویدھے ہَن
میں اس ویلے دا بندہ ہاں

میں اینویں گل نئ کر چھوڑی
میں دونویں ویلے ویکھے ہِن
اج آیاۓ دور مشیناں دا
اوہ ڈیرے داری مک گئ اے
نئیں لجّاں رہئیاں لاَہم دیاں
ہر کئیں نوں آپو آپنڑیں ایں
میں انجم روز سوچیندا ہاں
میں کِس ویلے دا ہاں؟

✒️ مہر جعفر انجُم جٹیانہ