ہر بولی سیکھو سکھنی وی چاہیدی
پر پکی ویکھ کے کچی نہیہ ڈائیدی
انگریزی سیکھو ،عربی سیکھو ،اردو بولو ،بلکہ جتنیاں وی زباناں یاں سب سیکھو ،پڑھو ،بولو تے لغو۔پر اپنی ماں بولی نہ پلاہی شوڑیا۔اس کی بولنیاں شرم نہ محسوس کریا۔اپنی ماں بولی کی زندہ رکھنے نی کوشش کرو کہ تساں اپنے پہلے پہلے لفظ جسلے بولنے سیکھے سے ،او اوہے زے جہیڑے تساں نی سانی تے میٹھی امی تساں نال لاڈ کیتے ،جہیڑیاں کھنڈ میٹھیاں لوریاں تساں کی سنائیاں گئیاں سئیاں۔او نانی دادای نیاں کہانیاں تے قصے ،او نانے دادے جہیڑیاں برجاتاں تے پادری نیاں داستاناں چولہے کول بئی تے تساں کی سنائیاں سئیں۔اے او وہی میٹھی زبان ای۔او ساریاں گالی (پہاڑی ماہیے ) چن ،تے میٹھے گیت جہیڑے تساں اپنیاں ماوریں بہناں کولا سنتے سے ،میکی یقین آ تساں کی آلے وی یاد ہوسن۔اے وی تساں نی اپنی ماں بولی اے ای۔یاد کرو او ویلے جسلے ساڑے بزرگ بہرا کہلی تے بولنے سے تے انہاں نی گفتگو نے روب نال در و دیوار کمنے سے۔
تساں وی انہاں محترم ہستیاں نی اولاد یو۔او اپنی ما بولی وچ ہی ساری گل کرنے سے ،تے اس وجہ نال کدے وی اونہاں کی شرمندگی نہہ ہوئی نہ او کدے نکے نکے پئے۔نہ کدے اونہاں نی قابلیت تے لائقی اوپر گل ہوئی ۔اوے تساں اونہاں نی اولاد ہوئی تے کہہ کرنے او۔پاوے تساں انگریزی نیاں لتاں باہہ پنو ،یا تساں غلط اردع بولو ،ڈگریاں نے ٹیر چائی کنو،بہووں سارے ماڈرن ہوئی گھچو۔جسلے وی موہ وچ گل کڈسو دورا پتہ لغنا تساں ناں تعلق کتھوں سی آ۔تساں کہڑے علاقے تے قبیلے نے زیو۔
تے فیر کہہ فائدہ انہاں تالاں تے نخریاں ناں۔جہڑے کے تساں تھیو اوہے رہیسو۔۔۔۔تے فیر اوہے رئیو۔علم حاصل کرو ،پڑھو لخو ،ڈگریاں کنو۔پر اپنی مٹی نال جڑے رئیو اصل کمیابی اسے کمے وچ ای۔اے گل سمجھو۔
ہلا پہاڑیو ！ پہاڑی بولو تے ٹیلے کھلے ہووی تے رہیو۔ایوے نکمے خول ناں چاڑو اپنی ذات اوپر۔۔اپنیاں نسلاں کی اپنے قابل فخر بزرگاں نیاں سانیاں تے ستھریاں روایات منتقل کرو۔اسے وچ اساں نی بقا زی۔اپنیاں ماواں تے دھرتی ناں قرض مکاو۔
جینے وسنے رہیو۔
پہاڑن نیاں نکیاں نکیاں گلاں
