پہاڑی غزل

کوئی نہ وَیہ جس باغ ناں مالی
سُکّی گَشنی ٹاہلی ٹاہلی

رات نی رات مسافر سُفنے
فَدریں ذہن سراں ای خالی

چَہکّھڑ، اَنہیارے ناں گودم
جس ویلے وی بَتّی بالی

اِتّھیں کون کِسے ناں بَنناں
دُکھ لَبھنے اے میداں پالی

جائی جائی بانی پِھرنی دُنیا
راشد اَیویں جِندڑی گالی

 راشد عباسی