علی احمد کیانی ہوراں ناں پہاڑی زبان ناں شعری مجموعہ ” پیار نے دیوے بال”

اج جہڑی کتاب نے بارے وچ گل بات ہوسی وہاء علی احمد کیانی ہوراں ناں شعری مجموعہ "پیار نے دیوے بال” ای۔ علی احمد کیانی ہوراں نے اس تھی پہلیاں ترے اردو نے شعری مجموعے چھپی چکے تے پہاڑی زبان وچ یوء انھاں ناں پہلا شعری مجموعہ آ۔ تساں "رنتن” وچ وی انھاں نی شاعری پڑھنے رہے او۔

"پیار نے دیوے بال” اپر تبصرہ کرنیاں ڈاکٹر محمد صغیر خان ہوراں لخیا،۔۔۔۔
"میں اتنا آخساں جے جتنا وی کہوٹ چڑھے، چہڑی لغے، ڈانڈا پئے، ملخے معاشرے نے انہیارے دور کیتے تائیں ایہے جیئے پیار نے دیویاں نی لوڑ ہونی جیہڑے ہر پاسے چاننی کری شوڑنے۔ اس گلا شعر تے ادب ناں دیوا بلناں رہنا چائیناں۔”۔

ممتاز غزنی ہوراں لخیا،۔
"اصل وچ ساہڑی پہاڑی زبان نے بادھے وچ دو ترے بڑیاں رکاوٹاں دیاں۔ ہک تے پہاڑی ناں کوئی متفقہ رسم الخط نیئیں۔ دوئی گل یوء جے کج کلومیٹر سی بعد لفظاں ناں لہجہ تے تلفظ بدلی گینا۔ فر یاء گل وی دی جے پہاڑی زبان ناں اپنا عروضی نظام ناء تے اردو ناں عروضی نظام پہاڑی شاعری واستے ناکافی آ۔”۔

علی احمد کیانی ہور آپوں لخنے،۔
"باہر نی خوبصورتی ناں مطلب دا فطرت ناں حسن۔ کہاں جے مہاڑا بچپن کشمیر نی ایں دلفریب وادی ایں وچ گزریا۔ رنگ پرنگے پھل، خشبو، پکھروٹیاں، چہڑے نے ابر، بارشاں بدل، مولاچھ، پھدری تے نواشیں ناں منظر، باغ بوٹے، چڑیاں، سیہرے میدان، اچے پہاڑ، برفاں، نیلا چونچ اسمان، چن تارے تے چاننی، ۔۔۔ فطرت نیاں یوء ساریاں رنگینیاں تے خوبصورتیاں مہاڑے من وچ رچی بسی گئیاں تے انھیں میں کی شاعری کرنی سکھائی۔

کتاب وچ حمد وی شامل ای تے نعتاں وی۔ زیادے تر غزلاں یاں پر کتاب نیں اخیرلے حصے وچ کئی نظماں وی شامل کیتیاں گئیاں۔ مجموعی طور اپر علی احمد کیانی نی شاعری ہلس محبت نی شاعری ای پر تساں کی اس محبت نے کئی شیڈز لبھسن۔ ماء بولی نال عشق، اپنی لوک رہتل نال محبت، گراں نیں انھاں رنگاں نال محبت جہڑے انھاں نیں شہر بننے سی پہلیاں ہونے سے۔ فر شاعر ناں سیاسی تے سماجی شعور وی کئی شعراں وچ نمایاں ہونا۔

یوء کل کشمیر ساہڑا سا، تے ساہڑا دا
کوئی چہلا پئی آخے جے مہاڑا دا

علی احمد کیانی نی شاعری امید تے رجائیت نی شاعری ای۔ حالات کتنے وی اوخے کئیاں نانہہ ہون اوہ آپوں وی مایوس نیئے ہونے تے اپنے پڑھنے آلیاں کی وی حوصلہ دینے

تہڑے بیہڑے وی پھل کھڑلے
تو ماسہ رت بدلنے دے

پہانویں جینا بہوں اوخا دا
فر وی پہائی، جینا پیناں

تہڑے اگے دے سب ٹہاکے
نواں رستہ بنانا جل

اسیں اچیا جگہ گیناں
اسیں چڑھنی چڑھائی دی

اوخے سوخے ویلے سنگیو
ہک دوئے نے کاری اچھا

علی احمد کیانی سادے ویلیاں، ہلساں حباں، کچے کوٹھیاں وچ پکے رشتیاں تے نکے ہونیاں نیاں سوہنیاں یاداں کی وی شعراں وچ بیان کیتا۔۔

جدوں ایناں کوئی سنگی
تے رونق دو کہڑی لغنی

لسی اج میں رجی پیساں
لسی تھوڑی گاڑھی رکھیاں

ہک ویلا سا جد ہونے سے
سانجھے دکھ تے پیڑاں سنگیو

کوئی ادھرا، کوئی ادھرا تہواڑی یاد آئی نی
میں اج لگی حویلی وچ بڑی محفل سجائی نی

کوہسار نیں ریت رواج تے قدراں روائتاں نے نال نال علی احمد کیانی نے شعر یاء گل وی دسنے جے شاعر سماجی شعور تے علم تے آگہی نال وی پہریا وہاء۔ تے اس کی اپنی ماء بولی نال عشق آ۔۔۔

بچیاں کی ماء خش خش رکھنی
آپے دکھ پئی چہلنی ہووے

رات نے کالے چھپرے اپر
ہیرے ، موتی دسنے تارے

پیسے پچھیں اج ناں بندہ
ٹہناں، اٹھنا، دوڑی جلناں

سجن دشمن نی صف وچ دے
علی اوخی لڑائی دی

جیہڑے نیسلی بندے ہونے
تہوخا نہیں اوہ دینے سنگیو

جہڑی پٹنی دی بہوں اوخی
غریبی اوہ پڑی لگنی

گڑ تے چینی کہولی سجناں
بنتی پہاڑی بولی سجناں

پیار نے دیوے بال وچ خالص غزل نے شعر زیادے تعداد وچ اے۔ شاعر ناں یوء پہاڑی زبان وچ پہلا شعری مجموعہ آ اس واستے کالج ، یونیورسٹی نے دور نیاں غزلاں وی اس وچ شامل ہوسن۔

محبت نے سمندرے چا
کوئی پہانڈا پہراں میں وی

توکی ملنے اچھاں راتیں
دینی، بتی، چمنی ہووے

غضب اس نی جوانی سی
قیامت نی نشانی سی

پہل محبت نی میں کیتی
اسلے ہک پھل چھڑکائی تے

تے آخر تے ہک نظم ناں یوء بند تساں نی نذر کری تے یاء گزارش کرساں جے ماء بولی نال سچی محبت ثابت کرنے ناں ثبوت اس گل سی لبھسی جے کیہہ تساں پہاڑی زبان نیاں چھپیاں یاں کتاباں خریدی تے پڑھنے او۔۔۔

بستی بستی نفرت دسنی
پیار، نہ اتھیں قربت دسنی
جگ وچ نچنی دولت دسنی
ہلساں ناں دا کال وے سجناں
پیار نے دیوے بال وے سجناں
۔۔۔۔۔۔
راشد عباسی